Legendary Hero
சில அவமானங்கள் மனிதனை வெறுமனே காயப்படுத்திவிட்டு கடந்து செல்வதில்லை. அவை அவனுக்குள் ஏதோ ஒன்றை உடைக்கின்றன. அதே நேரத்தில், அந்த உடைந்த இடத்திலிருந்தே ஒரு புதிய மனிதனும் பிறக்கிறான். கபிலனின் வாழ்க்கையிலும் அப்படித்தான் நடந்தது. ரிஷியின் தந்தை அவனை அனைவரின் முன்னிலையிலும் அவமதித்தபோது, கபிலன் தன் கோபத்தை....
சில அவமானங்கள் மனிதனை வெறுமனே காயப்படுத்திவிட்டு கடந்து செல்வதில்லை. அவை அவனுக்குள் ஏதோ ஒன்றை உடைக்கின்றன. அதே நேரத்தில், அந்த உடைந்த இடத்திலிருந்தே ஒரு புதிய மனிதனும் பிறக்கிறான். கபிலனின் வாழ்க்கையிலும் அப்படித்தான் நடந்தது. ரிஷியின் தந்தை அவனை அனைவரின் முன்னிலையிலும் அவமதித்தபோது, கபிலன் தன் கோபத்தை அடக்கிக் கொண்டான். அவனால் எதிர்த்து பேச முடிந்தது. கோபத்தில் பதிலடி கொடுக்கவும் முடிந்தது. ஆனால் அவன் அமைதியாக இருந்தான். ஏனென்றால், அந்த நேரத்தில் அவனுக்கு தன் கோபத்தைவிட முக்கியமானது வேறு ஒன்று இருந்தது. ஆனால் அடுத்ததாக ரிஷி சொன்ன வார்த்தைகள்தான் அவனது சுயமரியாதையை நேரடியாகக் குத்தின. “காலில் விழுந்து மன்னிப்பு கேள்.” அந்தக் கணத்தில் கபிலன் அனுபவித்த அவமானம், அவனது கோபத்தைவிட ஆழமானது. ஒரு மனிதன் தன் விருப்பத்திற்கு எதிராகத் தலைகுனிவது ஒரு விஷயம். ஆனால், தன் சுயமரியாதையையே விட்டுக்கொடுத்து தலைகுனிய வேண்டிய நிலை வருவது முற்றிலும் வேறு விஷயம். அந்த நாளில் கபிலன் வெளியில் எதையும் காட்டவில்லை. ஆனால் அவனுக்குள் ஏதோ ஒன்று நிரந்தரமாக மாறிவிட்டது. “இனி ஒருபோதும் யாருடைய கருணையையும் நம்பி வாழக்கூடாது.” “என்னைக் கீழே தள்ளுவதற்கு மற்றொருவருக்கு அதிகாரம் இருக்கக்கூடாது.” “என்னுடைய வாழ்க்கையை நான் தீர்மானிக்கும் அளவுக்கு வலிமையானவனாக வேண்டும்.” அந்த அவமானம்தான் அவனை ஒரு புதிய பாதைக்குத் தள்ளியது. அவனுக்குத் தெரியாது... அந்தப் பாதை அவனை எங்கே கொண்டு செல்லப் போகிறது என்று. சில காலத்திற்குப் பிறகு, அவனது வாழ்க்கையில் எதிர்பாராத ஒன்று நடந்தது. ஒரு சாதாரண அரக்கனோ, சாதாரண பொக்கிஷமோ அல்ல... ஒரு லெஜெண்டரி பீனிக்ஸ்! அந்தச் சந்திப்பு கபிலனின் வாழ்க்கையை முற்றிலுமாக மாற்றியது. அந்த நாளில் அவன் பெற்ற வாய்ப்பு, அடுத்த சில ஆண்டுகளில் அவனது சக்தியையும் திறமையையும் மனிதர்கள் கற்பனை செய்திராத அளவுக்கு உயர்த்தியது. ஒருகாலத்தில் பிறரின் முன்னிலையில் தன் சுயமரியாதையை காப்பாற்ற முடியாமல் தலைகுனிந்த அதே கபிலன்... சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அவனைப் பற்றி பேசுவதற்கே உலகம் தலைநிமிர்ந்து பார்க்க வேண்டிய நிலைக்கு வந்தான். அவன் சென்ற பாதை சாதாரண வீரர்களின் பாதை அல்ல. அவன் அடைந்த சக்தி சாதாரண மனிதர்களின் எல்லைகளையும் தாண்டியது. ஒரு காலத்தில் பிறரால் அவமதிக்கப்பட்டவன்... பின்னர் உலகமே அஞ்சும் அளவுக்கு உயர்ந்தான். இறுதியில்— ஒரு மனிதனாகத் தொடங்கிய கபிலன், கிட்டத்தட்ட ஒரு கடவுளின் நிலையையே அடைந்தான். ஆனால் அந்தப் பயணத்தின் முதல் படி ஒரு பொக்கிஷமோ, ஒரு சக்தியோ, ஒரு அதிசயமோ அல்ல. அது... ஒரு அவமானம். அந்த நாளில் அவன் இழந்தது அவனது சுயமரியாதை. ஆனால் அதே அவமானம்தான், ஒருநாள் உலகமே அவனைத் தலைநிமிர்ந்து பார்க்க வேண்டிய மனிதனாக மாற்றியது.